Sinds enige weken ben ik lid geworden van de leukste (en enige) fotoclub van Delft – Fotoclub Klik (http://www.fotoclubklik.nl), waar we wekelijks bijeenkomen om foto’s te laten zien en te bespreken. Soms op basis van een thema, soms vrije keuze. En af en toe wordt er ook actief gefotografeerd. Vorige week was het weer zover! We mochten spelen met water en daar foto’s van maken.

Er waren twee opstellingen gemaakt: een aquariumbak met water en twee flitsers erbij, en een druppelinstallatie.

 

De Aquariumbak

Ik ben allereerst even aan de slag gegaan met de aquariumbak; foto’s maken van kleurrijke voorwerpen die in het water vallen, zoals paprika’s, stuiterballen en een replica Canon-objectief. Was leuk om te doen en de leuke effecten te zien die je daarmee kunt bereiken.

 

De Druppelinstallatie

Daarna ben ik bij de druppelinstallatie aan de slag gegaan. Eerst zelf, daarna anderen helpen, en toen daarna weer zelf aan de slag. Wat is dit leuk om te doen zeg!
De druppelinstallatie laat druppels vallen in een bak door middel van een geautomatiseerde klep. Die klep werd aangestuurd door een app, en daarmee kon je een aantal zaken instellen:
– de grootte van de eerste druppel (d.w.z.: het aantal milliseconden dat de klep openstaat, wat natuurlijk het formaat van de druppel bepaalt)
– de wachttijd tot de tweede druppel (ook in milliseconden)
– de grootte van de tweede druppel (in ms.)
– de wachttijd tot de volgende serie van twee druppels (in milliseconden, tot een maximum van 2 seconden).

Door de juiste instelling kun je daarmee een druppel laten vallen, die in de waterbak eronder valt en zorgt dat er een kolom water opspat, waarna vervolgens de tweede druppel bovenop die waterkolom valt en de kop ervan uiteen laat spatten. De juiste instelling is hierbij wel van belang, want te veel tijd ertussen en er gebeurt niets, te grote of te kleine eerste of tweede druppel levert rare resultaten, etc. Maar met de juiste instellingen krijg je schitterende “bloemen” van uiteenspattend water.

Dan is vervolgens de uitdaging om die op het juiste moment te fotograferen zodat je precies de uiteengespatte bloem vastlegt. Verkeerd getimed en je krijg een vlakke waterspiegel, een zwevende druppel, een intacte waterkolom of een waterkroon te zien. Waarbij gezegd moet worden dat deze misser – zeker de kroontjes – ook hun eigen schoonheid hebben.

Na eerst met burst mode aan de slag te zijn gegaan op een spray-and-pray manier, ben ik later echt gaan oefenen om correct te timen. En als dat lukt, levert het schitterende, surreële plaatjes op!
Helemaal met het gebruik van gekleurde gelfilters op de flitsers, of met kleuraanpassingen (of zwart/wit of sepia) achteraf in Lightroom.

Ik heb er van genoten!